Fantazy leżał w łóżku z rękami za głową i patrzył w sufit. Zbyt mocna latarnia świeciła za oknem. Zestrzał się. Nie był już tym człowiekiem, który zakładał kalosze na głowę, a majteczki na szyję. Czy jakoś tak. W dużej mierze leżał w łóżku. Czasami robił sobie herbatę, jak miał fantazję, to kokosową. Jogi nie uprawiał od lat. Lola, niegdyś jego najlepsza koleżanka, znikła. Po prostu była i znikła. Tak jakby wydarzyło się życie, czego Fantazy nigdy się nie spodziewał.
Pomyślał, że mimo nocnej pory pójdzie na spacer. Może uda mu się nie spotkać niedźwiedzi polarnych. Założył swój granatowy kombinezon (czerwony kurzył się w szafie za innymi ubraniami, nieużywany, względnie czekający na _właściwą_ okazję), sprawdził 3 razy czy wszystko ma (najważniejsze były ciasteczka dygestywne oraz zbyt długi 2-metrowy łańcuch), a następnie wyszedł.
Na zewnątrz było bardzo przyjemnie, co w ostatnich tygodniach było wyjątkowe. Był to czas, kiedy słońce postanowiło wyrzucać plazmę tak daleko, że raz doleciała na ziemię i wpadła do niecki po jeziorze, którego już nie było, tworząc nowe, trochę inne.
Idąc Fantazy minął psa, który miał 3 nogi. Pies patrzył na niego z politowaniem, z jakim żaden pies nigdy nie powinien na nikogo patrzeć. A potem czworonóg (trójnóg?) poszedł sobie krokiem zupełnie niewskazującym na brak jednej kończyny. Zastanawiające, pomyślał Fantazy.
Szedł i szedł, uszedł już ze dwa kilometry, i pomyślał sobie, że w sumie to nie wie, gdzie jest. Odwrócił się, rozejrzał się, i w sumie nadal nie wiedział. Z lekkim niepokojem niegodnym młodszego Fantazego postanowił zawrócić, żeby jednak zidentyfikować miejsce swojego bytowania. Przechodził właśnie koło dwóch domów, z których jeden zdecydowanie rozpoznawał, a drugiego (z żółto-purpurowym dachem, totalnie mógłby w nim mieszkać) zdecydowanie nie. Ocenił to jako dziwne i postanowił wrócić jednak do domu, bo poczuł niepokój.
Jak postanowił, tak zrobił, i udało mu się nawet znaleźć swój blok. Wszedł do mieszkania, zadbał o fizjologię, umył ręce, i skierował się do sypialni. Tam zaobserwował brak jednej nogi w swoim łóżku, co skutkowało bardzo dziwnym jego przekrzywieniem. "Jprdl", pomyślał (odnotował mentalnie fakt, że normalnie przenigdy nie przeklina) i w jakiś karkołomny sposób ułożył się na dysfunkcyjnym meblu. I ku własnemu zaskoczeniu zasnął. Śniły mu się nietoperze cerujące firanki oraz odpowiedniej długości półmetrowe łańcuchy.
2026-07-15
Translation by ChatGPT. It's decent, I made two changes to it.
Fantazy lay in bed with his hands behind his head, staring at the ceiling. The streetlamp outside was shining far too brightly. He'd grown old. He was no longer the kind of man who put Wellington boots on his head and underpants around his neck. Or something like that. Mostly, he just lay in bed. Sometimes he'd make himself tea—coconut tea, if he was feeling particularly adventurous. He hadn't done yoga in years. Lola, once his best friend, had disappeared. She had simply been there, and then she wasn't. As though life had happened, which was something Fantazy had never expected.
Despite the late hour, he decided to go for a walk. Maybe he'd manage not to run into any polar bears. He put on his navy-blue jumpsuit (the red one was gathering dust in the wardrobe behind the other clothes, unused—or perhaps just waiting for the right occasion), checked three times that he had everything (the digestive biscuits and the absurdly long two-metre chain were the most important items), and headed out.
Outside, the weather was remarkably pleasant, which had been a rarity these past few weeks. It was that time when the Sun had taken to hurling plasma so far into space that, on one occasion, some of it had actually reached Earth and landed in the basin where a lake used to be, creating a new one. A slightly different one.
As he walked, Fantazy passed a dog with three legs. The dog looked at him with a kind of pity that no dog should ever look at anyone with. Then the four-legged creature—or rather, the three-legged one—wandered off with a gait that gave absolutely no hint it was missing a limb.
Curious, thought Fantazy.
He walked and walked. After covering a good two kilometres, it occurred to him that, actually, he had no idea where he was. He turned around, looked about, and still had no idea. With a faint unease that would have been beneath the younger Fantazy, he decided to head back and at least identify his location.
He happened to be passing two houses. One of them he definitely recognised. The other one—with its yellow-and-purple roof, the sort of place he could absolutely see himself living in—he definitely did not. He concluded that this was odd and decided it was best to go home after all, because he was starting to feel uneasy.
Having decided as much, he did exactly that, and even managed to find his apartment building. He went inside, took care of certain biological necessities, washed his hands, and headed for the bedroom. There he discovered that his bed was missing one of its legs, causing it to lean at a highly questionable angle.
"For fuck's sake," he thought, making a mental note that he never, under any circumstances, normally swore.
Somehow, through an acrobatic feat, he arranged himself atop the dysfunctional piece of furniture. And, much to his own surprise, he fell asleep.
He dreamed of bats darning curtains and rightly-sized half-metre chains.
2026-07-15
